Και τώρα τι κάνουμε; Τί ψηφίζουμε;

 

εκλογες-2015

Το Κίνημα Ελευθερία απεφάσισε να στηρίξει στις προσεχείς εκλογές, της 20ης Σεπτεμβρίου 2015, την ΚΟΙΝΩΝΙΑ (συνεχιστές του Καποδίστρια). Το Κίνημα Ελευθερία, δεν συμμετέχει στις εκλογές ως αποτέλεσμα όλων των καταστάσεων που με δόλο και απρόβλεπτα δημιουργήθηκαν, χωρίς υπαιτιότητα δική μας, διότι αποκλειστήκαμε από τις προσεχείς εκλογές, ενώ είχαμε στόχο να συμμετέχουμε ως πολιτική παράταξη ενεργά. Μετά από αυτές τις δυσάρεστες εξελίξεις, αποφασίσαμε ομόφωνα να στηρίξουμε την παράταξη «Κοινωνία», συνεχιστών του Καποδίστρια, επειδή βασική μας και πρωταρχική θέση είναι η ενότητα όσων υιοθετούμε τις ίδιες ελληνορθόδοξες θέσεις και αρχές. Ακολουθεί το αιτιολογικό της απόφασής μας αυτής:

Οι Αρχές μας

Ελπίζοντας σε μια ευρύτερη ενωτική πολιτική συνεργασία με πρότυπα ελληνορθόδοξα, που θα διαφύλαττε την προσωπική σφραγίδα και ανεξαρτησία όλων εκείνων που θα συμμετείχαν στη συνεργασία, διαφοροποιηθήκαμε από την Κοινωνία, χωρίς να διαφωνούσαμε με τις αρχές της ή το πολιτικό της πρόγραμμα. Επιδιώκαμε αλληλο-υποστηριζόμενοι, να γίνουμε έτσι ευρύτερα γνωστοί στον ελληνικό λαό, έτσι ώστε να μην έχουμε την ανάγκη προβολής από τα, κατευθυνόμενα από ξένα κέντρα, «μεγάλα» ΜΜΕ. Βασική μας θέση ήταν η μεταξύ μας ενότητα. Αυτό τονίζαμε στις συγκεντρώσεις και ομιλίες μας. Η φράση του Διονυσίου Σολωμού: «αν μισούνται ανάμεσό τους, δεν τους πρέπει ελευθεριά», αυτή ήταν προμετωπίδα του έργου μας και αυτήν εφαρμόζοντας γράφουμε το παρόν κείμενο.

Ενώ συμφωνούσαμε με τις αρχές της «Κοινωνίας», διαπιστώναμε ότι ο ελληνικός λαός, έχει μάθει να διαμορφώνει την κρίση του επηρεαζόμενος από αυτούς που τον εντυπωσιάζουν, ακόμη και χρησιμοποιώντας αδίστακτα ψέματα. Γι´αυτό και ανταποκρινόταν ανεπαρκώς στο πολιτικό προσκλητήριο της «Κοινωνίας», που απαρέγκλιτα προχωρούσε «μέ τόν σταυρό στο χέρι». Πολλοί διαμαρτυρόταν που η Κοινωνία δεν μπορούσε να έχει μεγαλύτερη τηλεοπτική πολιτική προβολή. Θεωρούσαν την προβολή της Κοινωνίας από τα ΜΜΕ ως προϋπόθεση για να την ψηφίσουν, και υπεδείκνυαν στην «Κοινωνία» ότι, για να σας μάθει ο κόσμος και να σας επιλέξει, πρέπει να συνεργαστείτε με ονόματα που έχουν φήμη.

ΟΧΙ ψήφο στα μεγάλα κόμματα

Την αδυναμία της Κοινωνίας να ανταποκριθεί σ΄αυτές τις υποδειξεις, ορισμένοι την εκμεταλλεύτηκαν και διέδωσαν ότι δεν πρόκειται να μπεί στη βουλή, έτσι που σκέφτεται. Έτσι έπεισαν πολλούς να δείχνουν αδιαφορία απέναντί της, διότι τάχα θα πήγαινε χαμένη η ψήφος τους στην «Κοινωνία», ενώ τόπο τάχα θα έπιανε, μόνον αν εδίδετο στα «μεγάλα» κόμματα. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο: η ψήφος στα εξουσιαστικά κόμματα, αυτή αποδεικνύεται χαμένη, διότι παίρνοντας και πάλι την εξουσία, κάνουν αυτά που τους υποδεικνύουν τα ξένα κέντρα, ως εάν ο ελληνικός λαός να είναι ο υπηρέτης τους και όχι αυτοί ο υπηρέτης του λαού που τους ψηφίζει και ο εκφραστής της θελήσεώς του.

Το μεγάλο σφάλμα του ελληνικού λαού είναι ότι πιστεύει αυτά που λένε τα ΜΜΕ. Αυτό όμως το οποίο εμείς οι άνθρωποι είμαστε, αποδεικνύεται από τα έργα μας. Πολλοί λένε: «Ποιοί είναι αυτοί; Δεν τους γνωρίζουμε». Και πώς μπορείς να γνωρίζεις τι στην πραγματικότητα είναι αυτός που σου δείχνει η τηλεόραση; Επειδή σου τον παρουσιάζει η τηλεόραση, μπορείς να γνωρίζεις τι σκοπούς εξυπηρετεί και τι άνθρωπος είναι; Τους ανθρώπους τους μαθαίνει κανείς όχι από το τι λένε αλλά από τα έργα τους. Ο Ιωάννης Καποδίστριας, ενώ ήταν υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας, άφησε τη θέση του, για να υπηρετήσει την Ελλάδα όχι μόνον αφιλοκερδώς αλλά και μέχρι θυσίας, προσφέροντας τα πάντα, την υλική και πνευματική του περιουσία, ακόμη και τη ζωή του, διότι πίστευε ότι με την πίστη στον Θεό και την αγάπη στην πατρίδα, η Ελλάδα μπορούσε να αναγεννηθεῖ. Τα έργα του απέδειξαν ποιός ήταν.

Πολλοί είχαν εκφράσει άδικα την περιφρόνησή τους απέναντι στην Κοινωνία, επειδή κρατούσε μια σταθερή επιφύλαξη απέναντι σε όσους είχαν εξάρτηση από τον παλαιοκομματισμό. Αυτή τη στάση της την εξηγούμε από το γεγονός ότι η Κοινωνία, καθώς δημιουργήθηκε από πρόσωπα που δεν διακατέχονταν από ιδιαίτερες πολιτικές φιλοδοξίες, αλλά είχαν πίστη στον Θεό και αγάπη στην πατρίδα, πιστεύοντας ότι έτσι διαφυλάσσεται η παρακαταθήκη των αρχών της, γι΄ αυτό κράτησε αρνητική στάση σε κάθε συνεργασία με πρόσωπα που εκφράζουν ή υπηρέτησαν το σύστημα της κομματοκρατίας.

 

Όσοι κατηγορούν την «Κοινωνία» ότι υπαναχώρησε από τις θέσεις της, ψεύδονται. Διότι το μόνον για το οποίο θα μπορούσε να κατηγορήσει κάποιος την «Κοινωνία», είναι ότι εμμένει στις αρχές της, ώστε ορισμένοι να ενοχλούνται που η «Κοινωνία» είναι τόσο βέβαιη για την ορθότητα του τρόπου που ενεργεί. Όπως εξηγήσαμε, διαφοροποιηθήκαμε από την «Κοινωνία», διότι θέλαμε να υπάρξει μια προσπάθεια ευρύτερη και ενωτική.

Η υποκριτική των μεγάλων κομμάτων

Στην πράξη όμως τα πράγμα εξελίχθηκαν διαφορετικά, διότι η προσπάθειά μας καπελώθηκε από τις ύπουλες μεθοδεύσεις των ανθρώπων που αγωνίζονται με κάθε τρόπο για να μην υπάρχει για τον ελληνικό λαό μια άλλη δυνατότητα επιλογής ψήφου, διαφορετική από αυτήν που του προσδιορίζουν τα ΜΜΕ. Καθώς εμείς επιδιώξαμε ευρύτερες συμμαχίες, μας πλησίασαν άνθρωποι που υποκρίνονταν ότι θα συνεργαστούν μαζί μας, οι οποίοι ενήργησαν με σκοπό να καταστρέψουν τη δική μας προσπάθεια, προς όφελος των κομμάτων που διαχειρίζονται ως τώρα την εξουσία ή συνεργάζονται μαζί της.

Ως κίνημα Ελευθερία ίσως θα είχαμε θέσεις στη προηγούμενη βουλή, αν αποδεχόμασταν την πρόσκληση κάποιων για να συνεργαστούμε μαζί τους. Διαφωνήσαμε όμως, όπως διαφώνησε και η «Κοινωνία», γιατί είχαμε διαφορετικές αρχές από τους ανθρώπους που ζήτησαν να μας προσεταιρισθούν, υποκρινόμενοι ότι μας ένωνε η αντίθεση προς τα Μνημόνια. Αυτοί που ζητούσαν τη συνεργασία μας, στις κρίσιμες αυτές στιγμές, αθέτησαν όσα είχαν υποσχεθεί στον ελληνικό λαό και κάνοντας τα ακριβώς αντίθετα, υπέγραψαν το Μνημόνιο. Η επιφυλακτικότητα, ιδίως της Κοινωνίας, για την οποία πολλοί την κατηγορούσαν, εκ των πραγμάτων αποδείχθηκε η μόνη ορθή επιλογή, για να διαφυλαχθεί κανείς από τέτοιες παγίδες. Έτσι αυτοί που επετίθεντο στην Κοινωνία, υποστηρίζοντας ότι η στάση της να αποφεύγει πρόσωπα της κομματοκρατίας, ήταν ο λόγος που δεν άξιζε κανείς να ψηφίζει Κοινωνία, είναι σήμερα εκτεθειμένοι, διότι απέτρεπαν τους Έλληνες να επιλέξουν την Κοινωνία, καταδικάζοντας την Κοινωνία για την στάση της αυτή, πού αποδείχθηκε ορθή.

Οι άνθρωποι που υπέγραψαν τα Μνημόνια, παρά τις υποκριτικές τους αντιπαραθέσεις, συμμετέχουν σε ένα πλειοδοτικό διαγωνισμό ποιός θα εφαρμόσει καλύτερα τα Μνημόνια και είναι συνεργαζόμενοι στην εφαρμογή όμως ενός έργου, που είναι καταστροφή για την Ελλάδα. Δεν υπάρχει μόνον η καλή ενότητα, αλλά και η ενότητα κάποιων για το κακό, όπως ήταν η συμφωνία αυτών που από κοινού έκτιζαν τον πύργο της Βαβέλ. Όπως βλέπουμε τα κόμματα της βουλής βρίσκονται σε συνεργασία, όχι όμως για να ευεργετηθεί ο ελληνικός λαός, αλλά για να γίνει η πατρίδα μας νέα Βαβέλ, που θα ερημωθεί, αφού κάποιοι συνεργάζονται για κακό σκοπό.

Η σταδιακή Ελληνική καταστροφή

Η παιδεία μας διαλύεται, η νεολαία μας εκπατρίζεται, η πατρίδα μας εκχωρείται, το κράτος διαφθείρεται, η ελληνική γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή ποικιλοτρόπως βάλλεται με την άδικη και υπέρογκη φορολογία και την καταστροφή των παλαιών ανθεκτικών σε αρρώστιες γεωργικών ποικιλιών, επειδή η ΕΟΚ έδινε επιδοτήσεις στον γεωργό που θα τις αντικαθιστούσε με τις νέες και καταστρεπτικές που η ίδια πρότεινε. Η πρωτογενής ελληνική παραγωγή μειώνεται, ενώ η υγεία του ελληνικού λαού όπως και η περίθαλψή του διαρκώς επιδεινώνονται. Η άδικη και υπέρογκος φορολογία μαζί με την έλλειψης ρευστότητας, διαμορφώνουν τις συνθήκες για την οικονομική καταστροφή των Ελλήνων που βρέθηκαν χρεωμένοι με δάνεια.

Αυτή η πολιτική δεν είναι απλώς έργο των πολιτικών που κυβερνούσαν στο παρελθόν, αλλά και αυτών που και πάλι διεκδικούν από τους Έλληνες την ψήφο και οι οποίοι δεν αρνούνται ότι θα κάνουν τα ίδια που έκαναν ώς τώρα, ίσως και χειρότερα. Εμείς δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας συνεργασίες που υπηρετούν το έργο της ελληνικής καταστροφής. Αντίθετα, επειδή, όπως είπαμε, είναι βασική μας αρχή, η ενότητα όσων δεν θυσιάζουν τις αρχές τους σε ιδιοτελείς σκοπιμότητες, δεν θα μπορούσαμε να μην είμαστε ενωμένοι με αυτούς που έχουν τις ίδιες μ´ εμάς αρχές και ακολουθούν τα ίδια μ´ εμάς ελληνορθόδοξα πρότυπα.

Εμείς, τι κάνουμε;

Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί και Έλληνες, που αγαπούμε την πατρίδα μας, εξετάζοντας τους εαυτούς μας, και βλέποντας πόσο κρίσιμες είναι για το μέλλον των παιδιών μας οι προσεχείς εκλογές, συνειδητοποιήσαμε ότι πρέπει απαραίτητα, ξεπερνώντας ο καθένας τον εαυτό του, να κάνουμε το καθήκον μας. Πρέπει αυτήν την κρίσιμη ώρα να επιλέξουμε με κριτήριο τη συνείδησή μας, την παράταξη εκείνη που εκφράζει έντιμα και απαρασάλευτα το αίτημα του λαού μας για ελευθερία, αίτημα που καταπατήθηκε κατόπιν ξένων εντολών, που απαίτησαν τη σύνταξη και υπογραφή του 3ου Μνημονίου.

Για να γίνει σωστά αυτή η επιλογή, πρέπει να εξετάσουμε τα έργα των ανθρώπων. Αυτά αποδεικνύουν τι είναι ο καθένας και ποιόν σκοπό εξυπηρετεί. Έτσι θα διακρίνουμε αν πρέπει να ψηφίσουμε αυτούς για τους οποίους μας μιλούν τα ΜΜΕ από το πρωί ώς το βράδυ και από το βράδυ ώς το πρωί, ή αυτούς των οποίων την αποσιώπηση επιζητούν.

Όπως καταλαβαίνει ο καθένας, δεν ζητάμε να ξεγελάσουμε κανένα λέγοντας σκοτεινά λόγια, αλλά προσπαθούμε να κρίνουμε τα πράγματα με βάση τη λογική. Ερωτούμε λοιπόν: Υπάρχει ανάμεσα σε όσους διεκδικούν την ψήφο του ελληνικού λαού και τους οποίους προβάλλει η τηλεόραση, παράταξη ενωτική που έχει αρχές ελληνικές και ορθόδοξες χριστιανικές, σταθερή στις απόψεις της και αποφασισμένη να μην τις αθετήσει, ό,τι και αν στοιχίσει; Εμείς δεν γνωρίζουμε μέσα στη βουλή παράταξη που να πληροί αυτούς τους όρους. Επειδή λοιπόν, ορθή επιλογή ψήφου για ένα ορθόδοξο χριστιανό, που αγαπά την πατρίδα του, δεν γνωρίζουμε άλλη, εκτός από την «Κοινωνία», θεωρούμε υποχρέωσή μας να ενημερώσουμε για την Κοινωνία, όσους δεν τη γνωρίζουν, και επίσης να ενισχύσουμε όλους εκείνους που θέλουν να τη ψηφίσουν αλλά διερωτώνται αν υπάρχουν και άλλοι που σκέπτονται όπως αυτοί.

Πράγματι σε πολλούς υπάρχει η διάθεση να ψηφίσουν Κοινωνία, επειδή συνειδητοποιούν την εντιμότητά της και συμμερίζονται τις αρχές της, αλλά και αντιλαμβάνονται ποιές σκοτεινές σκοπιμότητες εξυπηρετεί η προσπάθεια κατασυκοφάντησής της. Ενώ λοιπόν σε πολλούς είχε γίνει γνωστή η Κοινωνία και πολλοί θα ήθελαν να την ψηφίσουν, η διάχυτη προπαγάνδα ότι την Κοινωνία κανείς δεν τη γνωρίζει, επηρέαζε πολλούς και απέφευγαν να την ψηφίσουν. Άλλοι από αυτούς που θα τή ψήφιζαν, απέφευγαν εντελώς να ψηφίσουν, ενώ άλλοι δικαιολογούσαν τη συνείδησή τους ότι επιτρέπεται να ψηφίσουν το «μη χείρον».

Η Κοινωνία ανεπηρέαστη

Με όσα γράφουμε, θέλουμε να προτρέψουμε όσους αισθάνονται ότι η Κοινωνία τους εκφράζει, να μείνουν ανεπηρέαστοι από τις σειρήνες των ΜΜΕ, και της κακόβουλης προπαγάνδας και να ψηφίσουν άφοβα όπως αισθάνονται και όπως η συνείδησή τους υποδεικνύει. Διότι η Κοινωνία, ως πολιτική επιλογή που δεν έχει εξάρτηση από τον παλαιοκομματισμό και την κομματοκρατία, διαθέτοντας και σταθερό σχέδιο ενεργείας, μπορεί να λάβει υψηλά ποσοστά, αφού κατά αποκλειστικότητα εκφράζει αυτό που ζητάει ο ελληνικός λαός.

Ενδεικτικό της σκοπιμότητας με την οποία ενεργούν απέναντι στην Κοινωνία τα ΜΜΕ, είναι και το ότι, ενώ σε προηγούμενες εκλογές τα ποσοστά της Κοινωνίας ήταν ανάλογα με αυτά του Λεβέντη, ο Λεβέντης σταθερά και επίμονα προβάλλεται στα ΜΜΕ, ενώ η Κοινωνία αποσιωπάται, ακριβώς διότι τα ΜΜΕ προβάλλουν μόνον όσους εξυπηρετούν την παγκοσμιοποίηση. Εμείς, όπως πάντοτε το τονίζαμε, υπενθυμίζουμε ότι, πάνω από όλα, το μόνο κριτήριο της ορθής επιλογής, αυτό που μας δίνει κίνητρο να αγωνιστούμε μελλοντικά απέναντι σε κάθε αδικία σε βάρος της πατρίδας μας, αυτο που θα ειρηνεύσει και θα αναπαύσει την ψυχή μας, είναι το να ψηφίσουμε σύμφωνα με τη συνείδησή μας ως ελεύθεροι άνθρωποι.

Τολμούμε να πούμε ότι αξίζει κανείς και από τα βουνά να κατεβεί, αν βρίσκεται σε ορεινό τόπο, καί όπου χρειάζεται να ταξιδέψει και κόπους να κάνει, προκειμένου να αξιοποιηθεί η δυνατότητά του να βοηθηθεί μέσα από την πολιτική ο κατάφωρα αδικούμενος λαός της πατρίδος μας. Αυτός που δεν θα ψηφίσει στερεί τον εαυτό του από την δυνατότητα να αυτοπροστατευθεί. Δεν είναι παιγνίδι οι εκλογές στο οποίο μπορούμε να συμμετέχουμε ή να απέχουμε. Είναι ενέργεια από την οποία εξαρτάται η επιβίωση όλων μας.

Για τον λόγον αυτόν θεωρούμε σημαντική την μεταξύ μας ενημέρωση, για να αναπληρώσουμε έτσι και την πραγματικότητα ότι τα ΜΜΕ ελέγχονται από ξένα συμφέροντα. Έτσι, αλληλοβοηθούμενοι μπορούμε να αναδείξουμε μέσα στη βουλή την πολιτική παράταξη που, ενώ εξέφραζε πολλούς, έμενε στην αφάνεια.

Η ψήφος είναι αγαθή δύναμη

Η δυνατότητα της ψήφου, αν σωστά αξιοποιηθεί, μπορεί να φέρει απρόσμενη αλλαγή στα πολιτικά πράγματα της πατρίδας μας. Ας κάνουμε ο καθένας το καθήκον του, ώστε η 21η Σεπτεμβρίου να είναι ημέρα ανακούφισης, μήνυμα ζωής και ελπίδας, αληθινής κοινωνίας και ενότητας. Δεν είναι αληθινή ενότητα η επιδιωκόμενη συγκυβέρνηση. Διότι αυτή δεν προκύπτει σαν πόθος του ελληνικού λαού, αλλά είναι εντολή όσων επιβάλουν στην Ελλάδα την κρίση, που απαιτούν τη συνεργασία, για να εφαρμοστούν καλύτερα τα Μνημόνια.

Εμείς ως κίνημα Ελευθερία επιθυμούμε να ακουστεί μέσα στη βουλή μήνυμα αγάπης και ενότητας, διότι η συμμόρφωσή μας προς τα ελληνορθόδοξα πνευματικά πρότυπα, μας φέρνει σε μεταξύ μας αγάπη και ενότητα, καθώς έχουμε κοινή πίστη στον Χριστό και κοινή αγάπη για την πατρίδα μας. Διαπιστώνουμε πόσο υπάρχει έλλειψη πνευματικών αξιών, και ότι οι άνθρωποι γίνονται ιδιοτελείς και απάνθρωποι. Οι πολλοί ακολουθούν, χωρίς και να το καταλαβαίνουν, ξενόφερτα πρότυπα, που μας αλλοτριώνουν από την πνευματική μας ιδιοπροσωπία. Μας απομακρύνουν από την ιστορική μας ταυτότητα και τις παραδόσεις μας και μας αφαιρούν ό,τι καλό έχουμε,. Είναι απαραίτητο να επιστρέψουμε στις ελληνορθόδοξες αρχές, τις οποίες με το έτσι θέλω μας αφαίρεσε η παγκοσμιοποίηση. Αυτές μπορούν να δώσουν ξανά στον άνθρωπο και στην κοινωνία το νόημά τους. Οι άνθρωποι σήμερα έχουν χάσει το νόημα της ζωής, διότι η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ προβάλλουν άλλα ξενόφερτα πρότυπα, που αλλοτριώνουν από τη γνήσια ελληνική μας ταυτότητα και από τις χριστιανικές αρχές της αγάπης, του αμοιβαίου σεβασμού, της εντιμότητας και της αξιοπρέπειας.

Η γεωργία και η κτηνοτροφία υπέστησαν μεγάλο πλήγμα από την εφαρμογή των οδηγιών της ΕΟΚ, που έδινε επιδοτήσεις, προκειμένου να αχρηστεύεται η ελληνική πρωτογενής παραγωγή. Ποιό από τα κόμματα της εξουσίας υποσχέθηκε ότι θα σταματήσει η πολιτική που προκαλεί τη φθορά της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας; Δεν τα βλέπουν αυτά όσοι πρόκειται να ψηφίσουν; Δεν τα καταλαβαίνει αυτά ο λαός αυτός που θα απέχει από τις εκλογές;

Η ψήφος είναι αγαθή δύναμη, όταν χρησιμοποιείται για να αναδειχθεί μία παράταξη που θα παλαίψει για τον λαό, χωρίς εξαρτήσεις από τους ξένους. Αν δεν ψηφίσουν αυτοί που δεν αντέχουν την αδικία σε βάρος του λαού, θα αχρηστευθεί η δυνατότητα να ακουστεί ισχυρή η φωνή όσων δεν αθετούν τη συνείδησή τους διατηρώντας μέσα τους την αγάπη για την πατρίδα και τον συνάνθρωπό τους. Ίσως μερικοί μας επιτεθούν που, ενώ δεν ανήκουμε στην «Κοινωνία», ολόθερμα προτρέπουμε τον ελληνικό λαό να την ψηφίσει. Μα, αφού βλέπουμε να οδηγείται η πατρίδα μας στην καταστροφή, θα μείνουμε με κλειστό το στόμα; Δεν είναι υποχρέωσή μας να βοηθήσουμε κάθε προσπάθεια γνήσια και αληθινή, την προσπάθεια όλων εκείνων που αγαπούν την πατρίδα μας και αγωνίζονται για την ελευθερία της. Δεν εξιδανικεύουμε τους ανθρώπους της Κοινωνίας, αλλά αναγνωρίζουμε την αγαθή τους πρόθεση, αφού κάτω από τόσο δύσκολες συνθήκες, και υφιστάμενοι τόση συκοφαντία, πάνε κόντρα στο ρεύμα και μάλιστα με προσωπικές τους θυσίες. Δεν βρίσκεται στους συνηθισμένους ανθρώπους η τελειότητα αλλά στον Θεό.

Είναι κρίμα που πολλοί τους κατηγορούν και δεν εκτιμούν ότι κάνουν μια προσπάθεια που στην πραγματικότητα εκφράζει όλους τους Έλληνες, αφού χωρίς δειλία κρατούν τη σημαία της ελληνικής ελευθερίας, την οποία έχουν υποστείλει όσοι υπέγραψαν τα Μνημόνια. Ελληνική ελευθερία σημαίνει τέρμα στους άδικους και υπέρογκους φόρους, στην έλλειψη ρευστότητας, στην ανεργία, στα παράλογα μέτρα, που, εξαντλούν κάθε οικονομική ικμάδα του λαού και αναστέλλουν κάθε προσπάθεια για οικονομική ανάκαμψη και ανάπτυξη. Από όλον αυτόν τον ελληνικό λαό που υποφέρει, πώς θα βρεθεί χέρι που θα ανοίξει τη βουλή στους ανθρώπους που έδωσαν γη και ύδωρ, με αποτέλεσμα να υποφέρουν τώρα όπως υποφέρουν αυτοί που αφελώς τους ψηφίζουν; Όλος ο λαός αναζητεί την εναλλακτική λύση. Αφού αυτή υπάρχει, δεν πρέπει να τη διακηρύξουμε; Δεν πρέπει να το φωνάξουμε ότι η Ελλάδα μπορεί να ζήσει ελεύθερη, όταν αναδειχθούν αδιάφθοροι και αφιλοχρήματοι και έντιμοι πολιτικοί όπως ο Ιωάννης Καποδίστριας;

Υπάρχει κανείς που έχει την γνώμη ότι οι πολιτικοί της μελλοντικής συγκυβερνήσεως έχουν κάποια από τις αρετές που εξέφραζε ο Ιωάννης Καποδίστριας; Πώς λοιπόν θα τους ψηφίσουμε; Δεν είναι λογικό να στηρίξουμε μια άλλη πολιτική προσπάθεια, που είναι γνήσια και αληθινή, που έχει προτάσεις διαφορετικές και τις προϋποθέσεις για να τις κάνει έργο; Τους άλλους τους γνωρίσαμε και πώς μιλούν και πώς ενεργούν και οι ίδιοι, άλλωστε, το ομολογούν, ότι δεν έχουμε να περιμένουμε να κάνουν κάτι διαφορετικό, αφού είναι πλήρως προσδιορισμένα όσα θα κάνουν. Θα συντελέσει λοιπόν και πάλι ο ελληνικός λαός, με την ψήφο ή την αποχή του να εισαχθούν στη βουλή, αυτοί που ανέλαβαν να στερεώσουν καλύτερα τις αλυσίδες του;

Η πλειονότητα του ελληνικού λαού είναι απογοητευμένη από αυτά που έγιναν. Και οι περισσότεροι από αυτούς, δεν θα ήθελαν να ψηφίσουν. Είναι όμως αυτό λύση; Το να μην ψηφίσουμε δεν θα κάνει τα πράγματα χειρότερα από ό,τι είναι; Διότι άλλωστε μας το είπε και αυτό ο πρωθυπουργός που υπέγραψε το πρώτο Μνημόνιο, σχολιάζοντας την αποχή του ελληνικού λαού μετά την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου: «Ο ελληνικός λαός είναι τόσο ευχαριστημένος μέ όσα έγιναν, που εμπιστεύεται στους πολιτικούς του και δεν έχει λόγο να ψηφίσει». Αυτό αποδεικνύει ότι, ενώ ο ψηφοφόρος θα αποφύγει να ψηφίσει διότι έχει τη ψευδαίσθηση ότι με αυτόν τόν τρόπο θα μαυρίσει τους πολιτικούς, αυτοί θα χρησιμοποιήσουν την αποχή του, για να ισχυριστούν ότι όσα κάνουν, καλά τα κάνουν. Για να σκεφθούν όσοι θα απέφευγαν να ψηφίσουν στις προσεχείς εκλογές με τη ψευδαίσθηση ότι στέλνουν κάποιο μήνυμα με την αποχή τους, τι θα γίνει αν όλοι όσοι είχαν σκοπό να απέχουν από τις εκλογές, ψηφίσουν «Κοινωνία»!

Μέχρι πότε θα σκύβουμε το κεφάλι; Μέχρι πότε θα είμαστε δειλοί; Μέχρι ποτέ θα είμαστε άτολμοι και υποχωρητικοί σάν να λέμε, «σφάξε με αγά, τουλάχιστον ν´ αγιάσω»; Δεν ήσαν δειλοί αυτοί που πολέμησαν και έφεραν την ελευθερία στην Ελλάδα. Ήσαν μέσα τους ελεύθεροι, γι΄αυτό και έτοιμοι να χύσουν και το αίμα τους «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία». Μέχρι τώρα δεν κληθήκαμε να προσφέρουμε το αίμα μας. Καλούμαστε όμως να κάνουμε το ελάχιστο από το χρέος προς την πατρίδα μας, προς τις οικογένειές μας και τον εαυτόν μας, ψηφίζοντας κατά συνείδησιν.

 

Εκ της πολιτικής παρατάξεως «Κίνημα Ελευθερία».